Μάστερ στις Ευρωπαϊκές Σπουδές

 

Το μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μάστερ στις Ευρωπαϊκές σπουδές προσφέρεται από το Τμήμα Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου στα ελληνικά και σε διεθνείς γλώσσες. Τα μαθήματα του προγράμματος διδάσκονται κυρίως στα Αγγλικά. Ανάλογα με γλωσσικό προφίλ των φοιτητών, κάποια μαθήματα μπορούν να διδαχτούν στα Ελληνικά ή στα Γαλλικά. Οι στόχοι του μεταπτυχιακού προγράμματος είναι οι έξης:

Από ακαδημαϊκή σκοπιά, το πρόγραμμα στοχεύει να καλύψει το κενό που υπάρχει στα διεθνή προγράμματα στον τομέα των μεταπτυχιακών ευρωπαϊκών σπουδών. Συγκεκριμένα, στοχεύει να διαφοροποιηθεί από το συνήθες πλαίσιο παρόμοιων προγραμμάτων τα οποία βασίζονται συνήθως σε μια κυριάρχη πολιτικό-οικονομική προσέγγιση.  

Επίσης, το μεταπτυχιακό πρόγραμμα έχει ως στόχο να διερευνήσει συγκεκριμένα θέματα που σχετίζονται με τον πολιτισμό της Ευρώπης και να δει πώς αυτά τα θέματα σχετίζονται με φιλοσοφικούς, φιλολογικούς, οπτικούς και άλλους πολιτιστικούς λόγους. Το πρόγραμμα προωθεί τρόπους μελέτης ευρωπαϊκών πολιτιστικών φενομένων περιεκτικά συνδιάζοντας μία συγκεκριμένη ευρωπαϊκή συγκυρία με το διαχρονικό της υπόβαθρο. 

Από ερευνητική σκοπιά, στόχος του προγράμματος είναι οι απόφοιτοί του να μπορούν να κάνουν διδακτορικές σπουδές σε εξειδικευμένα πεδία των ευρωπαϊκών πολιτισμικών σπουδών συνδυάζοντάς τα με τομείς όπως οι ευρωπαϊκές λογοτεχνικές σπουδές και η συγκριτική γραμματολογία, οι κινηματογραφικές σπουδές και σπουδές τέχνης, η ευρωπαϊκή ιστορία, η κοινωνιολογία, η ανθρωπολογία και οι πολιτικές επιστήμες.

Διαβάστε εδώ μαρτυρίες φοιτητών για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στις Ευρωπαϊκές Σπουδές (στα Γαλλικά).

Για τον Οδηγό Μεταπτυχιακών Σπουδών πατήστε εδώ: ελληνικά - αγγλικά


I. ΟΡΟΙ ΕΙΣΔΟΧΗΣ

Τα ελάχιστα κριτήρια αξιολόγησης και κατάταξης των υποψηφίων είναι τα πιο κάτω:

  1. Πρώτο πτυχίο σε κάποιο από τα ευρύτερα πεδία των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών με τελικό μέσο όρο 7/10 ή αντίστοιχο βαθμό ή/και αποδεδειγμένη έφεση στην έρευνα ή/και εργασιακή εμπειρία σε οργανισμούς ευρωπαϊκού χαρακτήρα και ενδιαφέροντος.
  2. Ικανοποιητική γνώση τουλάχιστον μίας διεθνής γλώσσας (Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις γλώσσες: επίπεδο Β2).
  3. Βασική γνώση δεύτερης διεθνής γλώσσας, ικανοποιητική για την κατανόηση της σχετικής βιβλιογραφίας.

Το Τμήμα διατηρεί το δικαίωμα, αν το κρίνει απαραίτητο, να ζητήσει από τους επιλεγέντες υποψηφίους να παρακολουθήσουν προπτυχιακά μαθήματα που απουσιάζουν από την κατάρτισή τους (π.χ. Μεθοδολογίας της Έρευνας). Η παρακολούθηση αυτών των μαθημάτων θα γίνεται παράλληλα με το πρόγραμμα του πρώτου έτους του μεταπτυχιακού προγράμματος. Η πίστωση αυτών των μαθημάτων δεν θα επηρεάζει το συνολικό αριθμό των πιστωτικών μονάδων ECTS που προβλέπονται από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα. Ο βαθμός θα έχει τη μορφή Επιτυχία/Αποτυχία, άρα δεν θα συνυπολογίζεται στο σταθμικό μέσο όρο των φοιτητών.

 

ΙΙ. ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΕΩΝ

Οι υποψήφιοι θα πρέπει να υποβάλουν αίτησης ηλεκτρονικά και πρέπει να περιλαμβάνει:

  1. Επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος µε σύντομη έκθεση των ερευνητικών ή/και επαγγελματικών στόχων και ενδιαφερόντων του υποψήφιου (500 λέξεις)
  2. Βιογραφικό σημείωμα σε μια διεθνή γλώσσα
  3. Αντίγραφο προπτυχιακού διπλώματος συνοδευόμενο από το Συμπλήρωμα Διπλώματος (DS) ή από την κατάσταση αναλυτικής βαθμολογίας
  4. Δείγμα γραφής, όπως ανάπτυξη διδακτικού υλικού, σύντομο άρθρο, απόσπασμα πανεπιστημιακής εργασίας, κ.λπ. (προαιρετικά),
  5. Δύο συστατικές επιστολές που θα υποβάλλονται απευθείας από τους συστήνοντες καθηγητές είτε στο ηλεκτρονικό σύστημα υποβολής αιτήσεων είτε στη Γραμματεία του Τμήματος

Όταν αιτείστε (γραπτώς) συστατική επιστολή από καθηγητή, θα πρέπει α) να υπολογίσετε αρκετό χρόνο διότι υπάρχουν συχνά πολλές άλλες ειλημμένες υποχρεώσεις (συνέδρια, ερευνητικά ταξίδια, κλπ.) β) να προσκομίσετε πρόσφατη αναλυτική βαθμολογία, γ) βιογραφικό σημείωμα, δ) την πλήρη διεύθυνση και ονομασία του διπλώματος/προγράμματος/τμήματος/πανεπιστημίου που θα σταλεί και ε) να δηλώσετε την γλώσσα στην οποία επιθυμείτε να γραφτεί.

Οι υποψηφιότητες θα εξετάζονται από την Επιτροπή Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών. Εάν η Επιτροπή το κρίνει απαραίτητο, οι επιλεγέντες υποψήφιοι θα καλούνται σε προσωπική συνέντευξη ή σε συνέντευξη μέσω τηλεδιάσκεψης. Η τελική πρόταση της επιτροπής θα υποβάλλεται προς έγκριση στο Συμβούλιο του Τµήµατος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου.

 

ΙΙΙ. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Το πρόγραμμα εκτείνεται σε τρία εξάμηνα, κατά τα οποία απαιτείται η φυσική παρουσία των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Παρόλ' αυτά, οι φοιτητές του μεταπτυχιακού προγράμματος μπορούν να περνούν το μέγιστο επιτρεπόμενο από τον κανονισμό του Πανεπιστημίου Κύπρου διάστημα σε ιδρύματα του εξωτερικού μέσω του προγράμματος LLP/ERASMUS. Στο πλαίσιο προγραμμάτων ανταλλαγών και συνεργασιών ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και τμήματα, εργαστήρια ή ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού, αντιμετωπίζεται θετικά η δυνατότητα συνεποπτείας της μεταπτυχιακής εργασίας.

 

IV. ΔΟΜΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Το πρόγραμμα εκτείνεται σε τρία εξάμηνα. Καταλήγει στην απονομή του τίτλου Magister Artium. Για την απόκτησή του απαιτούνται 90 π.μ. (ECTS). H φοίτηση κατανέμεται ανά εξάμηνο ως εξής:

    ECTS   
1ο ΕΞΑΜΗΝΟ      
ΓΕΣ 761-790 Μάθημα του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών 10  
ΓΕΣ 761-790  Μάθημα του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών  10  30
ΓΕΣ 761-790  Μάθημα του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών  10   
       
2ο ΕΞΑΜΗΝΟ      
ΓΕΣ 761-790 Μάθημα του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών 10  
ΓΕΣ 761-790 Μάθημα του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών 10 30
ΓΕΣ 761-790 Μάθημα του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών 10  
       
3ο ΕΞΑΜΗΝΟ      
ΓΕΣ 777 Πρακτική Άσκηση 30  
  Ή   30
ΓΕΣ 780 Μεταπτυχιακή διατριβή 30  
       
     σύνολο 90

Για την ενδεικτική λίστα των μαθημάτων του τρέχοντος εξαμήνου, συμβουλευτείτε τα Εξαμηνιαία Προγράμματα στον Χώρο Φοιτητών.

Τα μαθήματα που μπορούν να παρακολουθήσουν οι φοιτητές του προγράμματος ανακοινώνονται πριν από την αρχή κάθε εξαμήνου.

Μπορεί να αντικατασταθεί έως ένα μάθημα του προγράμματος σπουδών με μάθημα αντίστοιχης πίστωσης από άλλο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Κύπρου, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό είναι απόλυτα συναφές με το αντικείμενο του προγράμματος.

Τα συνέδρια, οι ημερίδες και οι διαλέξεις που λαμβάνουν χώρα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου με αντικείμενα συναφή με αυτά του προγράμματος αποτελούν σημαντικό συμπλήρωμα του προγράμματος και πιστώνονται με μονάδες ECTS.

Η μεταπτυχιακή διατριβή (30 π.μ. ECTS) εκπονείται υπό την εποπτεία ενός μέλους ΔΕΠ του Τμήματος ΓΕΣ, σε συνεργασία με μέλος ΔΕΠ από το Τμήμα ΓΕΣ ή συνεργαζόμενο Τμήμα, μετά από συνεννόηση του μεταπτυχιακού φοιτητή με τον ακαδημαϊκό του Επόπτη. Η μεταπτυχιακή διατριβή πρέπει να είναι πρωτότυπη και να έχει έκταση 12.000-15.000 λέξεων περίπου. Οι φοιτητές πρέπει να επιλέξουν το θέμα της εργασίας και τον επόπτη τους πριν το τέλος του δεύτερου εξαμήνου των σπουδών τους. Η μεταπτυχιακή διατριβή εξετάζεται και αξιολογείται από επιτροπή, η οποία αποτελείται από τον επόπτη της και το άλλο μέλος ΔΕΠ, στο τέλος του τρίτου εξαμήνου του προγράμματος. Οι φοιτητές πρέπει να την υποβάλλουν τρεις εβδομάδες πριν από την υποστήριξή της, η οποία λαμβάνει χώρα εντός της εξεταστικής περιόδου του τρίτου εξαμήνου. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που δικαιολογούνται από το θέμα της μεταπτυχιακής διατριβής και μετά από έγκριση του Συμβουλίου του Τμήματος ΓΕΣ, ο δεύτερος αξιολογητής μπορεί να προέρχεται από άλλο Πανεπιστήμιο.

Η πρακτική άσκηση (30 ΠΜ). Παρέχεται δυνατότητα πρακτικής άσκησης που στοχεύει στην απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας παράλληλα με την θεωρητική κατάρτιση. Η πρακτική άσκηση πραγματοποιείται κατόπιν πρότασης είτε του Εποπτεύοντος καθηγητή είτε του μεταπτυχιακού φοιτητή, σε χώρους σχετικούς με το αντικείμενο σπουδών του εκάστοτε Μάστερ. Το πρόγραμμα της πρακτικής άσκησης (300 ώρες συνολικής εργασίας) εγκρίνεται και καθορίζεται από κοινού από τον Εποπτεύοντα καθηγητή και τον διαχειριστή του εν λόγω χώρου, και σε περίπτωση Συμφώνου συνυπογράφεται και από τον μεταπτυχιακό φοιτητή. Ολοκληρώνεται με την συγγραφή εμπεριστατωμένης Έκθεσης πεπραγμένων έκτασης περίπου 8.000-10.000 λέξεων.

Επιπλέον, σε όλα τα εξάμηνα, συμπεριλαμβανομένου του θερινού, παρέχεται η δυνατότητα εγγραφής, στο ΓΕΣ 700 Ερευνητική Εμπειρία (6 ECTS) και ΓΕΣ 701 Ατομική Ανεξάρτητη Μελέτη (3 ECTS), με τη συγκατάθεση του Επιβλέποντος Καθηγητή.  

 

V. ΓΛΩΣΣΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τα μαθήματα του Προγράμματος διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα, ή ανάλογα με την γλωσσομάθεια του συνόλου του ακροατηρίου (π.χ. στα αγγλικά ή τα γαλλικά). Οι εργασίες και η διατριβή γίνονται σε διεθνή γλώσσα. Η βιβλιογραφία δίνεται κυρίως σε διεθνείς γλώσσες.

 

VI. ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΕΣ ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ

Μετά την αποδοχή τους στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα, οι φοιτητές έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση για περιορισμένο αριθμό υποτροφιών, εφόσον αυτές είναι διαθέσιμες την συγκεκριμένη χρονιά. Η ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων και τα κριτήρια επιλογής θα ανακοινώνονται στο διαδίκτυο.

 

VII. ΜΑΘΗΜΑΤΑ (ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ)

ΓΕΣ 700 Ερευνητική Εμπειρία

Μετά από συμφωνία με τον Επιβλέποντα καθηγητή, ο/η φοιτητής/τρια εμπλέκεται σε θεωρητική ή εφαρμοσμένη έρευνα αποκτώντας με αυτόν τον τρόπο σημαντικές ερευνητικές εμπειρίες. Ο/η φοιτητής/τρια δύναται να διεξάγει έρευνα σε γνωστικό αντικείμενο της Διδακτικής της Γαλλικής ως Ξένης γλώσσας, των Ευρωπαϊκών Σπουδών ή σε ευρύτερο γνωστικό πεδίο του Τμήματος Γαλλικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών. Ο στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση των φοιτητών με την έρευνα, την παραγωγή και προαγωγή νέας γνώσης.
 
ΓΕΣ 701 Ατομική Ανεξάρτητη Μελέτη
 
Ο/η φοιτητής/τρια μελετά ένα θέμα της επιλογής του μετά από συμφωνία με επιβλέποντα καθηγητή. Έτσι επιτρέπει στους/στις φοιτητές/τριες να προσαρμόσουν το πρόγραμμα σπουδών τους σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες και προτιμήσεις. Το πρώτο στάδιο της Ατομικής Ανεξάρτητης Μελέτης περιλαμβάνει πρόταση στην οποία ο/η φοιτητής/τρια περιγράφει το πρόβλημα που θα εξετάσει. Η πρόταση συζητείται με τον/την ακαδημαϊκό που θα αναλάβει την επίβλεψη και αξιολόγηση της μελέτης. Στη συνέχεια ο/η φοιτητής/τρια υποβάλλει γραπτή ερευνητική πρόταση και εκπονεί την ατομική εργασία. Ο στόχος του μαθήματος είναι η εμπειρία των φοιτητών στην ατομική πανεπιστημιακή έρευνα.
 
ΓΕΣ 758 Λόγος, μετανάστευση και σύνορα εντός Ευρωπαϊκού χώρου (Fabienne Baider, Καθηγήτρια Γαλλικής και Συγκριτικής Γλωσσολογίας και Σπουδών Φύλου, CV)
 
ΓΕΣ 759 Νταντά-Υπερρεαλισμός: Ευρωπαϊκά κινήματα (Γιάννης Ιωάννου, Καθηγητής Γαλλικής και Συγκριτικής Λογοτεχνίας, CV)
 
Τα κινήματα Νταντά και Υπερρεαλισμός συνδέονται οργανικά μεταξύ τους επειδή το πρώτο προετοίμασε την εκδήλωση του δευτέρου 8 χρόνια αργότερα (1916, 1924). Ενώ εκδηλώνονται στην Ελβετία το πρώτο και στο Παρίσι το δεύτερο, κατά το πλείστον από τα ίδια άτομα που προέρχονται από διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες, σύντομα και με αρκετή ευκολία, τόσο το κίνημα Νταντά αλλά κυρίως ο υπερρεαλισμός θα εξαπλωθούν σε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και στην Αμερική, κυρίως την νότια. Ο υπερρεαλισμός θα επηρεάσει όλες σχεδόν τις τέχνες, την κριτική και την ιστορία των ιδεών και θα τροφοδοτήσει δημιουργικά πολλά καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά κινήματα στην συνέχεια. Το σεμινάριο θα εξετάσει τους λόγους για τους οποίους τα δύο αυτά κινήματα εξαπλώθηκαν τόσο γρήγορα και επηρέασαν τόσο ουσιαστικά τα γράμματα, τις τέχνες και την σκέψη σε ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη. Να γνωρίσουν, να μελετήσουν και να κατανοήσουν οι φοιτητές δύο σημαντικά κινήματα της Ευρώπης με παγκόσμια εμβέλεια και διαχρονικές επιδράσεις.
 

ΓΕΣ 761 Πρόσωπα της Ευρώπης

Στην αρχαιότητα ο όρος «Ευρώπη» δηλώνει μυθολογικά την όμορφη ερωμένη του Δία και γεωγραφικά την μια ολόκληρη ήπειρο. Σχετικά αργά η Ευρώπη αποδέχεται και τη σημερινή σημασία του όρου ως του κλειστού χώρου που φιλοξενεί ένα κοινό πολιτισμό πολλών λαών. Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453), η λέξη εμφανίζεται στην αντιπαράθεση της Δύσης με τους Οθωμανούς, όπως π.χ. στους λόγους του Enea Silvio Piccolomini. Από τον 15ο αιώνα και μετά, η σημασία του όρου εξελίσσεται ραγδαία. Ανθρωπιστές και διαφωτιστές όπως οι Erasmus, Bodin, Comenius, Grotius, Leibniz, Shaftesbury, Bolingbroke, Montesquieu, Locke, Hume, Voltaire, Rousseau, Kant και Novalis αναπτύσσουν την Ευρώπη ως κεντρική ιδέα στις πολιτικές και πολιτισμικές θεωρίες τους, ενώ ταυτόχρονα αντιλαμβάνονται το Ισλάμ ως πρόκληση για την αναθεώρηση του τριγώνου Εβραϊσμος - Χριστιανισμός - Ισλάμ. Με τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό επικρατεί η κοσμική σημασία του όρου: προκύπτουν τα διάφορα μοντέλα της ανοχής, αρχίζουν να προβληματίζουν ο φόβος του ξένου και η εικόνα του άλλου, και γίνονται αντικείμενο διεκδίκησης τα δικαιώματα του ανθρώπου, των μειοψηφιών και των φύλων. Τον 19ο αιώνα η Ευρώπη αναδεικνύεται σε σταθερό αντίπαλο των διάφορων εθνικισμών. Τέλος, μετά από τους Παγκόσμιους Πολέμους του περασμένου αιώνα η πολιτική θεωρία αντιλαμβάνεται την Ευρώπη ως ένα σπουδαίο βήμα στην πορεία για την εγκατάσταση μιας Οικουμενικής Κοινότητας (Habermas). Αλλάζοντας τις φυσιογνωμίες της, η Ευρώπη απαιτεί την επιμελέστερη αναθεώρησή της.

ΓΕΣ 762 Ο λόγος περί παιδείας στην Ευρώπη, από τον Πλάτωνα στον Popper

H Πολιτεία του Πλάτωνα αποτελεί ένα προκλητικό κείμενο για την παιδεία του ανθρώπου, που άσκησε διαχρονικά μεγάλη επίδραση στην ευρωπαϊκή σκέψη. Αναζητώντας τη δικαιοσύνη, ο Πλάτων προτείνει την τριμερή διάκριση της ανθρώπινης ψυχής (με το λογικόν, το θυμοειδές και το επιθυμητικόν), καθώς και τη θεωρία των τεσσάρων αρετών (σοφία, ανδρεία, σωφροσύνη και δικαιοσύνη). Επιπλέον, συνδυάζει την θεωρία της παιδείας με την φιλοσοφία του κράτους, τη θεωρία της επιστήμης και την οξεία κριτική των καλών τεχνών. Οι μεταγενέστεροι παιδαγωγοί στην Ευρώπη βασίζονται στις πλατωνικές προϋποθέσεις όταν αναπτύσσουν τις δικές τους θεωρίες. Για παράδειγμα, τα παιδαγωγικά συγγράμματα των Castiglione, More, Rousseau, Schiller, Karl Popper και άλλων συζητούν έμμεσα ή άμεσα τις θέσεις του Πλάτωνα. Το θεωρητικό μάθημα ανοίγει την ευρύτερη πρόσβαση στην παιδαγωγική, η οποία συμπεριλαμβάνει στοιχεία της ανθρωπολογίας, ψυχολογίας, θεωρίας του κράτους και φιλοσοφίας της ιστορίας.

ΓΕΣ 763 Η τραγωδία στηv Ευρώπη

Η τραγωδία είναι μια ελληνική εφεύρεση, η οποία όμως έγινε κοινό αγαθό του ευρωπαϊκού πολι-τισμού εξαιτίας της ανακάλυψής της στην Αγγλία (Marlowe, Shakespeare), Ισπανία (Calderón, Lope de Vega), Γαλλία (Racine, Voltaire), Γερμανία (Goethe, Schiller, Kleist) και Σκανδιναβία (Ibsen, Strindberg). Επιτρέπει την παράσταση και συζήτηση κοινωνικών προβλημάτων και συγκρούσεων. Από την σκηνοθεσία στο θέατρο προκύπτει o ιδιαίτερος συσχετισμός της με την δημοσιότητα. Η παλαιά λατρευτική διάσταση (εναλλαγή διαλόγου και χορωδίας, αναφορά στον μύθο) παρουσιάζεται σε ολοένα και νεότερους μετασχηματισμούς. Από το ευρύ φάσμα της τραγικής ύλης εξετάζονται πολιτισμικές συγκρούσεις και εμπειρίες πολέμου (π.χ. Αισχύλου, Πέρσες), προβλήματα της πολιτικής εξουσίας (π.χ. Shakespeare, King Lear), κοινωνικές συγκρούσεις (π.χ. Büchner, Woyzeck), η μάχη των δύο φύλων (π.χ. Ibsen, Hedda Gabler) και πιο πρόσφατα η κριτική της αστικής κοινωνίας (π.χ. Brecht, Η Όπερα της Πεντάρας). Με βάση το Μικρό Όργανο (Brecht) και το théâtre de la cruauté (Artaud) εξετάζεται στο τέλος του μαθήματος η ιδιαίτερη σημασία και οι πιθανές ερμηνείες της τραγωδίας στις σύγχρονες κοινωνίες της Ευρώπης.

ΓΕΣ 764 Η Κινηματογραφική Ευρώπη των Διαιρέσεων

Το μάθημα έχει ως αντικείμενο την Ευρώπη των διαιρέσεων, έτσι όπως την πραγματεύεται ο κινη-ματογράφος των τελευταίων δεκαετιών. Εστιάζει σε ορατά ή αόρατα, συμβολικά ή πραγματικά τείχη και διαχωριστικές γραμμές προκειμένου να εξετάσει πώς η ευρωπαϊκή επικράτεια έχει φιλοξενήσει ή υποστεί ορισμένους από τους πλέον εμβληματικούς διαχωρισμούς της ιστορίας, άρα και πώς η ίδια η ιδέα ενός διαχωρισμού έχει προβληθεί στον ευρωπαϊκό τοπίο. Το μάθημα ξεκινά από τη διαίρεση μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας κατά τη μεταπολεμική περίοδο όπως αυτή αποτυπώνεται στο Das Leben der Anderen (Florian Henckel von Donnersmarck, 2006), μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης όπως αυτή φαίνεται μέσα από ελληνοκεντρική κοσμογονία του Βλέμματος του Οδυσσέα (Θόδωρος Αγγελόπουλος, 1995) και μέσα από τη ζοφερή εκδοχή του παραπετάσματος στο Est Ouest (Régis Wargnier, 1999), καθώς και μεταξύ Καθολικής και Προτεσταντικής Βόρειας Ιρλανδίας στο The Wind that Shakes the Barley (Ken Loach, 2006), μεταξύ αγγλοσαξονικής και ηπειρωτικής Ευρώπης στις χρωματισμένες αίθουσες του The Cook, the Thief, his Wife and her Lover (Peter Greenaway, 1989) κ.ο.κ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε επιλεγμένες ταινίες και ντοκιμαντέρ που αναφέρονται στην κυπριακή περίπτωση, μέσα από ταινίες όπως το το Kalabush (Αντώνης Φλωρίδης και Θεόδωρος Νικολαΐδης, 2002), το Guilt (Βασίλης Μαζωμένος, 2009) ή το The Immortilizer (Μάριος Πιπερίδης, 2013). Συνολικότερα, σκοπός του σεμιναρίου αυτού είναι να διερευνήσει την Ευρώπη ως προνομιακό πεδίο δύσκολων εδαφικοποιήσεων και να διαλευκάνει μερικές από τις περίπλοκες ιδεολογικές χαρτογραφήσεις της.

ΓΕΣ 765 Η Ευρώπη εκτός Μουσείου

Το μάθημα έχει ως αντικείμενο την όσμωση πολιτισμικής θεωρίας και τέχνης στον ευρωπαϊκό χώρο. Ξεκινά από την παρατήρηση ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο παραγωγής και διάθεσης της σύγχρονης τέχνης, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τις διοργανώσεις τύπου Biennale. Το δίκτυο αυτό συνδέει την καλλιτεχνική σκηνή πολλών ευρωπαϊκών χωρών, τόσο χάρη στη διασπορά των διοργανώσεων, όσο και χάρη στο γεγονός ότι δημοσιεύονται ανοιχτές προσκλήσεις ενδιαφέροντος και γίνονται δεκτές προτάσεις από το εκάστοτε «εξωτερικό». Παράλληλα, είναι πλέον συχνή η παρουσία στοιχείων όπως: α) η εθνογραφική στροφή στη σύγχρονη τέχνη, δηλαδή η ενασχόλησή της με θέματα εμφανώς κοινωνικοπολιτικού ενδιαφέροντος• β) η εκπαιδευτική στροφή, επίσης στη σύγχρονη τέχνη, δηλαδή η αναμόχλευσή της με στόχο τη δημιουργία διαύλων επικοινωνίας με το κοινό (π.χ. μέσω διαλέξεων-performances)• γ) τη συστηματική χρήση θεωρητικών και φιλοσοφικών εννοιών (π.χ. στα συνοδευτικά κείμενα των έργων τέχνης). Τέλος, ένα σημαντικό μέρος αυτής της σύγχρονης τέχνης μελετά ζητήματα που άπτονται της Ευρώπης (και, πιο συγκεκριμένα, της Ευρώπης της κρίσης, της μετανάστευσης και της μεταδημοκρατίας) με την πολυπλοκότητα και τις αντιφάσεις της. Το μάθημα μελετά τα παραπάνω στοιχεία, επιμένει στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη εκδοχή της σύγχρονης τέχνης δείχνει να μελετά την Ευρώπη αντί να τη μουσειοποιεί. Εξοικειώνει κατ' αυτό τον τρόπο τους φοιτητές με ένα νέο και υπό διαμόρφωση πεδίο των ευρωπαϊκών πολιτισμικών σπουδών.

ΓΕΣ 766 Από την αρπαγή της Ευρώπης στη σύγκρουση των πολιτισμών. Μοντέλα πολιτισμικής αλληλοεισχώρησης

Σκοπός του σεμιναρίου είναι να εξετάσει τις ποικίλες ευρωπαϊκές (ενίοτε και μη-ευρωπαϊκές) μορφές ή πρότυπα πολιτισμικής συνύπαρξης που συνήθως αρθρώνονται σε ζεύγη όπως απόρρι-ψη/αφομοίωση, εισαγωγή/ενσωμάτωση, κλπ.: α) Κατασκευασμένη απομόνωση, όπως στην Παλαιά Διαθήκη των Εβραίων για τους οποίους λεγόταν ότι όφειλαν τη μοναδικότητά τους στο γεγονός ότι ο Θεός τους ξεχώρισε από τον υπόλοιπο κόσμο· Σύνορα απομόνωσης μέσα κι έξω από την Ευρώπη: από τις ρωμαϊκές λίμες, τα αφρικανικά αναχώματα, το τείχος του Αντωνίνου, το Σινικό τείχος, τα τείχη του Βερολίνου και της Λευκωσίας, το τείχος της Ιερουσαλήμ έως την ουτοπική απομόνωση από βουνά, ποτάμια και θάλασσες (More, Campanella, Bacon), ή τις ομοιογενείς και ταυτολογικές (υπερ)εθνικές έννοιες ταυτότητας (Αριστοτελικός ελληνοκεντρισμός, μεσαιωνικές αλληγορίες ανωτερότητας, σύγχρονα έθνη-κράτη). β) Πόλεμος: αρχαίες τιτανομαχίες, πρωτοχριστιανικές ψυχομαχίες και οι παραλλαγές τους: αρχαία προσωπική/ατομική εκδίκηση, η απαγωγή της Ευρώπης (ως βιασμός), η ναπολεόντεια πολιτισμική εξάπλωση, η θεωρία του ζωτικού χώρου, ιεροί πόλεμοι ή θρησκευτική ουσιοκρατία, σύγκρουση των πολιτισμών του Huntington. γ) Ειρηνική αλληλεπίδραση: από τους μυθολογικούς γάμους (απαγωγή της Ευρώπης) στα κοσμοπολίτικα ιδεώδη (Ξένιος Δίας, Διογένης, φιλόσοφοι του 18ου-21ου αιώνα: Kant, Derrida, Levinas, Appiah, Sen, Thich Nhat Hanh...) και στις σύγχρονες αφηγήσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτνίασης.

ΓΕΣ 767 Πολιτισμικές Ηγεμονίες στον Ευρωπαϊκό Χώρο (May Chehab, Καθηγήτρια Γαλλικής και Συγκριτικής Λογοτεχνίας, CV)

Μολονότι η τέχνη είναι συνήθως ανατρεπτική, πολλές φορές εξέφρασε έναν άκρατο συμβατισμό. Υπό την εκπολιτιστική της μορφή, η επίσημη τέχνη συνδράμει βέβαια στην πολιτισμική ακτινοβολία ενός έθνους. Ωστόσο, ο ευρωπαϊκός χώρος γνώρισε αρκετές περιόδους όπου η πολιτισμική ηγεμονία, όπως την όρισε ο Antonio Gramsci, άλλοτε συνδέθηκε με την προώθηση μιας κεντρικής εξουσίας, ενός ιμπεριαλισμού ή μιας ιδεολογίας, άλλοτε θεσπίστηκε και επιβλήθηκε από ολοκληρωτικά ή αυταρχικά καθεστώτα. Η ευρωπαϊκή τέχνη, που χρησιμοποιήθηκε για να δοξάσει το θείο, τους πολιτικούς άρχοντες ή να αναδείξει την προπαγάνδα, υποστήριξε συχνά την εξουσία. Σκοπός του σεμιναρίου είναι να διερευνήσει τις ποικίλες μορφές τέχνης που τέθηκαν στην υπηρεσία μιας ηγεμονίας: την μνημειακή τέχνη (αψίδες θριάμβου, στήλη του Τραϊανού, ψηφιδωτό της μάχης της Ισσού)· την αρχιτεκτονική του αρχαίου άστεος ή τη σύγχρονη πολεοδομία (αρχαία θέατρα και αγορές, λουτρά, ρωμαϊκούς ιππόδρομους και αγορές, ολυμπιακά στάδια ή γήπεδα ποδοσφαίρου και λεωφόρους)· τα λατρευτικά οικοδομήματα όπου η θρησκεία λειτουργεί ως πρόσχημα για την επίδειξη ισχύος (ελληνικοί ναοί, γοτθικοί καθεδρικοί ναοί που βρέθηκαν στο επίκεντρο του ανταγωνισμού των ευρωπαϊκών πόλεων, ο Άγιος Πέτρος στο Βατικανό, το μεγαλύτερο θρησκευτικό οικοδόμημα του καθολικισμού)∙ την προτεσταντική ζωγραφική που τέθηκε τόσο στην υπηρεσία της νέας πίστης όσο και της οικονομικής δύναμης της αστικής τάξης (πορτραίτα τραπεζιτών και πιστωτών)· τα μεγαλομανή σχέδια που δεν ευδοκίμησαν (Germania, η νέα γερμανική πρωτεύουσα του Χίτλερ)∙ τις αφίσες πολιτικών που προωθούν την προσωπολατρία. Τέλος, θα εξεταστούν οι καλλιτεχνικοί θεσμοί ως ηγεμονικά πολιτισμικά όργανα, όπως ο θεσμός της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Λουδοβίκου του 14ου ή το Reichskulturkammer (Επιμελητήριο Πολιτισμού του Ράιχ), σωματείο επαγγελμάτων πολιτισμού που επέβαλε ο Γκαίμπελς προκειμένου να προωθήσει την 'άρια τέχνη'.

ΓΕΣ 768 Η Δικαιοσύνη στο Εδώλιο- Μαρτυρίες στα Ευρωπαϊκά Γράμματα και τις Τέχνες (May Chehab, Καθηγήτρια Γαλλικής και Συγκριτικής Λογοτεχνίας, CV)

Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η Ευρώπη είναι μια ήπειρος δικαίου. Ωστόσο, από πολύ νωρίς, εκδηλώθηκε εκ μέρους της διανόησης ένας βαθύς προβληματισμός απέναντι στην έννοια και στην πρακτική του δικαίου (Αισχύλος, Σοφοκλής, Σόλων...), με επικρίσεις κατά των νόμων, των δικαστών ή κατά της ίδιας της ιδέας του δικαίου (Molière, Dickens, Hugo, Dostoïevski, Brecht...), ακόμα και κατά της ιδεαλιστικής θεώρησης της δικαιοσύνης (Ηράκλειτος, Shakespeare, Kafka, Nietzsche, Camus...). Η μομφή κατά της δικαιοσύνης εκφράζεται στον ευρωπαϊκό πολιτισμό με ποικίλους τρόπους, από τον Αισχύλο στον Brecht, από την ύβρι στην ουτοπία (Swift, Montesquieu, Voltaire, Orwell...), από τη φιλοσοφία στη σάτιρα και από τη γλυπτική στον κινηματογράφο (Tavernier, van Diem, Costa-Gavras) και τη γελοιογραφία (Daumier). Η κριτική της θεωρίας και της πρακτικής του δικαίου που διατυπώνεται στον ευρωπαϊκό πολιτισμό συνιστά μια συνεχή ανατροφοδότηση της ίδιας της έννοιας της Δικαιοσύνης.

ΓΕΣ 769 Η Ευρώπη σε Κατάσταση Πολιορκίας (Παναγιώτης Χριστιάς, Καθηγητής Ιστορίας των Ιδεών, CV)

Είναι η κρίση των χρεών των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου συγκυριακό πρόβλημα ανικανότητας ελέγχου των εθνικών προϋπολογισμών και συγκράτησης των δημοσίων δαπανών ή δομικό πρόβλημα της νεωτερικής αστικής δημοκρατίας στο απόγειο του καπιταλισμού; Οι εργασίες του Benjamin για τον Baudelaire και τη Δεύτερη Αυτοκρατορία εμπνεύστηκαν από την ιστορική εμπειρία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (1918-1933) και την άνοδο των Ναζί (1933-1940). Πολλοί σύγχρονοι στοχαστές και αναλυτές επισημαίνουν ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στην σημερινή ευρωπαϊκή κρίση και στην περίοδο της Βαϊμάρης, κι αυτό διότι είναι πεπεισμένοι ότι η εποχή εκείνη προσφέρεται για σύγκριση με τη δική μας. Ποιοί είναι οι λόγοι που η κρίση του 1933 παραπέμπει τόσο στο παρελθόν, στις κρίσεις των ετών 1848-1851 και 1870-1871, αρχή και τέλος της Δεύτερης Αυτοκρατορίας, όσο και στο μέλλον, στη σημερνή κρίση και στην κατάσταση πολιορκείας των εργατικών τάξεων της Ευρώπης από τα χρηματοπιστωτικά κέντρα; Μέσα απο τα κείμενα των Benjamin, Balzac, Baudelaire, Edgar Poe, Georg Simmel, Siegfried Kracauer, Joseph Roth, Karl Marx, Friedrich Engels, Auguste Blanqui, Gracchus Babœuf, Charles Péguy, Karl Kraus, και απο τους νεώτερους, των Massimo Cacciari και David Frisby, θα αναλύσουμε τα ιδιαίτερα μοτίβα που συνιστούν τη διαρκή κρίση που είναι η ευρωπαϊκή νεωτερικότητα.

ΓΕΣ 770 Ποιά Πολιτική Μορφή για ποιά Ευρώπη; (Παναγιώτης Χριστιάς, Καθηγητής Ιστορίας των Ιδεών, CV)

Στην πολιτική σκέψη επικρατούν διαχρονικά τρία ουσιώδη ερωτήματα. Πρώτον, αυτό του πολιτικού υποκειμένου. Δεύτερον, αυτό του πολιτικού πολιτεύματος. Τρίτον, το ερώτημα της πολιτικής μορφής. Από τα τρία ερωτήματα, το τελευταίο, αν και έχει αναλυθεί πολύ λιγότερο συγκριτικά με τα άλλα δύο από φιλοσόφους και πολιτικούς στοχαστές, έχει τα τελευταία χρόνια σημαντική θέση στις θεωρίες για την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Τί είναι ή Ευρώπη σήμερα; Τί θα μπορούσε να είναι μια πολιτικά ολοκληρωμένη Ευρώπη του αύριο; Το μάθημα αυτό θα εξετάσει τρείς πολιτικές μορφές που συνάδουν με τη φύση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος: την Αυτοκρατορία, την Εκκλησία και την Συνομοσπονδία. Οι δύο πρώτες επιτρέπουν τη συνύπαρξη και συνεργασία πολλών λαών υπό το ίδιο κράτος, όπως ο Λόρδος Άκτον ορίζει την αυτοκρατορία. Η τρίτη επιτρέπει τη συνύπαρξη πολλών κρατών σε ένα ενιαίο πολιτισμικό και νομικό πλαίσιο. Η μετάβαση από το έθνος κράτος σε ένα υπερεθνικό σώμα αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολη απ'ότι θα το ήθελα κάποιοι οραματιστές, οι οποίοι θεωρούσαν την Ευρώπη ώς ένα έθνος (Ουγκώ), και κατά συνέπεια της προσέδιδαν αφελώς τη μορφή του έθνους κράτους. Είναι η Ευρώπη μια «δημοκρατική αυτοκρατορία» όπως ισχυρίζονται κάποιοι; Μπορεί να γίνει μια συνομοσπονδία αυτόνομων κρατών υπό ένα ομοσπονδιακό κράτος, όπως εύχονται κάποιοι άλλοι;

ΓΕΣ 771 Το Ευρωπαϊκό Πνεύμα στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης (Παναγιώτης Χριστιάς, Καθηγητής Ιστορίας των Ιδεών, CV)

Το ευρωπαϊκό πνεύμα γέννησε τη Δύση. Οι ρίζες του βρίσκονται στην Αθήνα, τη Ρώμη και την Ιερουσαλήμ, στην Κωνσταντινούπολη, τη Βαγδάτη και την Κόρδοβα. Η Ευρώπη επεκτάθηκε για να κυριαρχήσει σε ολόκληρο τον κόσμο, ενσωμάτωσε όπως έλεγε ο Hegel, ολόκληρο τον κόσμο στην παγκόσμια Ιστορία. Η σύγχρονη δημοκρατία της χρωστάει πολλά τόσο στον Περικλή και τον Κάτωνα όσο και στον Benjamin Franklin και τον Thomas Jefferson. Ο σύγχρονος πολιτισμός της εμπλουτίσθηκε από τους πολιτισμούς των αποικιών της και παγκοσμιοποιήθηκε. Ποιός είναι σήμερα ο «ευρωπαϊκός» πολιτισμός; Ποιά είναι η διαφορά του από τον παγκοσμιοποιημένο «πολιτισμό» της σύγχρονης αστικής δημοκρατίας και των σύγχρονων μεγαπόλεων ανά την υφήλιο; Ποιά είναι η διαφορετικότητά του από Δύση και Ανατολή; Όταν ο βαθμός αλληλεπίδρασης των πολιτισμών μετατρέπει την ταυτότητα σε ετερότητα και αντίστροφα, η γενέτειρα της Δυτικής σκέψης και της Παγκοσμιοποίησης φαίνεται να χάνει το ειδοποιό της στοιχείο.

ΓΕΣ 772 O Ρόλος του Φύλου στον Ευρωπαϊκό Χώρο (Fabienne Baider, Καθηγήτρια Γαλλικής και Συγκριτικής Γλωσσολογίας και Σπουδών Φύλου, CV)

Η ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών είναι μια από τις θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πηγαίνει πίσω στο 1957, όταν η Συνθήκη της Ρώμης θέσπισε την αρχή της ισότητας των αμοιβών. Από τότε, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχει προσπαθήσει για την εξάλειψη των διακρίσεων και την επίτευξη της ισότητας των φύλων, εν μέρει χάρη στη νομοθεσία. Ωστόσο, η ίση μεταχείριση έχει, επίσης, το κίνητρο των σημαντικών λαϊκών κινημάτων, όπως το κίνημα των σουφραζετών στο Ηνωμένο Βασίλειο ή ο πιο πρόσφατος ακτιβισμός FEMEN, που άρχισε στην Ουκρανία και τώρα εδρεύει στο Παρίσι. Ύστερα από μια ιστορική ανασκόπηση, ερευνούμε πώς οι βασικές έννοιες, όπως «ρόλοι των φύλων» (Goffman), «στερεότυπο» (Lippman, Amossy) και «ζημία» (Allport, Dovidio), μπορούν να δομήσουν αυτά τα κινήματα ισότητας των φύλων. Θεωρούμε, επίσης, πως οι ίδιες έννοιες κατασκευάζονται, αναπαράγονται ή αμφισβητούνται σε δημοφιλή αντικείμενα πολιτισμού, όπως διαφημίσεις, κόμικς, τραγούδια κλ.π. εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι φοιτητές θα εξοικειωθούν με την επίσημη νομοθεσία της ΕΕ σχετικά με το θέμα του μαθήματος και τα κινήματα της βάσης, που προωθούν την ισότητα των φύλων, μέσα σε μία ιστορική και πολυτροπική προσέγγιση. Το μάθημα ενθαρρύνει την εποικοδομητική κριτική.

ΓΕΣ 773 Η Ευρώπη των Εθνών (Παναγιώτης Χριστιάς, Καθηγητής Ιστορίας των Ιδεών, CV)

Ακόμη και οι πιο ρομαντικοί και ένθερμοι ευρωπαϊστες, θιασώτες μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης αναγνωρίζουν σήμερα ότι το έθνος-κράτος είναι μια πολύ σταθερή πολιτική μορφή που χαίρει της εμπιστοσύνης των πολιτών των κρατών της Ευρώπης. Η "αντίσταση των εθνών" αποδείχθηκε πολύ ισχυρότερη από το προσδοκώμενο, σε σημείο που η αναδίπλωση σε κοινωνίες και οικονομίες προστατευτικές να φαντάζει σήμερα μονόδρομος. Προτείνεται ένα άλλο μοντέλο της Ευρώπης, αυτό της "Ευρώπης των εθνών", βγαλμένο από την καρδιά του 19ου αιώνα και του στοχασμού ενός Mazzini (1805-1872), που είδε στην νεοσύστατη εθνικό-κρατική οντότητα (République) την ελπίδα χειραφέτησης των λαών. Η Νέα Ιταλία, ενωμένη, δημοκρατική και εθνική, θα ρίζωνε μέσα στην νέα Ευρώπη μιας "Ιεράς Συμμαχίας" των λαών, σε αντίθεση με αυτή των τυράννων της. Το μάθημα θα ακολουθήσει την ανάδυση του εθνικο-κρατικού μοντέλου της Ευρώπης από τον Vico (1668-1744), και την "κοινή φύση των Εθνών", έως τον Kant (1724-1804) και τον Mazzini. Μπορεί και υπό ποιους όρους το μοντέλο αυτό να λειτουργήσει στην Ευρωπαϊκή και παγκόσμια πραγματικότητα του σήμερα; Οι φοιτητές θα εμβαθύνουν μέσα από την σπουδή βασικών φιλοσοφικών, πολιτικών και ηθικών εννοιών και στοχαστών στο δύσκολο πρόβλημα της Ευρωπαϊκής ταυτότητας και ολοκλήρωσης. Σκοπός είναι η ανάπτυξη και επίρρωση της κριτικής τους σκέψης. 

ΓΕΣ 775 Ευρωπαϊκές Πνευματικότητες  (Παναγιώτης Χριστιάς, Καθηγητής Ιστορίας των Ιδεών, CV)

ΓΕΣ 777 Πρακτική Άσκηση

Η πρακτική άσκηση πραγματοποιείται, κατόπιν πρότασης του μεταπτυχιακού φοιτητή και μετά από έγκριση του εποπτεύοντος καθηγητή, σε οργανισμό που σχετίζεται αποκλειστικά ή εν μέρει με το αντικείμενο των σπουδών. Αποτελεί μιαν επαφή του φοιτητή με τον κόσμο της εργασίας, και είναι ένα από τα κλειδιά για επιτυχή απασχόληση σε οργανισμούς που ασχολούνται με ευρωπαϊκά ζητήματα.

ΓΕΣ 780 Μεταπτυχιακή Διατριβή

Η μεταπτυχιακή διατριβή αποτελεί µία σχετικά αυτόνοµη εκπαιδευτική διαδικασία η οποία αποβλέπει στη αξιοποίηση των αποκτηθεισών ειδικών γνώσεων του μεταπτυχιακού προγράμματος καθώς επίσης και στην εφαρμογή τους στην πράξη. Ειδικότερα, ο φοιτητής επιδιώκει να αποκτήσει εξειδίκευση σε ένα συγκεκριμένο θέμα και αφού εκπονεί ανεξάρτητη ερευνητική εργασία να είναι σε θέση να διατυπώσει συμπεράσματα τα οποία, θα έχουν ερευνητικό-επιστηµονικό ενδιαφέρον.

 

Για όλες τις πληροφορίες σχετικά με το τρέχον εξάμηνο, παρακαλώ συμβουλευτείτε τα Εξαμηνιαία Προγράμματα στον Χώρο Φοιτητών.