Σταυρούλα Κωνσταντίνου
Συντονίστρια
Διευθύντρια της Ερευνητικής Μονάδας για Μεσαιωνικές Τέχνες και Τελετουργίες (ΕΜοΜεΤ), Πανεπιστήμιο Κύπρου
Καθηγήτρια Βυζαντινών Σπουδών, Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Η Σταυρούλα Κωνσταντίνου είναι η ιδρύτρια και διευθύντρια της Ερευνητικής Μονάδας για Μεσαιωνικές τέχνες και Τελετουργίες (ΕΜοΜεΤ) και Καθηγήτρια Βυζαντινών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Είναι επίσης μέλος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κοινοβουλίου. Έχει σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Κύπρου (1992-1996), στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1997-1999, 2000-2003), και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτς (1999-2000). Μεταξύ των ετών 2010-11 ήταν υπότροφος του Ιδρύματος Alexander von Humboldt. Συντονίζει ένα πρόγραμμα Marie Skłodowska-Curie Actions - Doctoral Networks του Ορίζοντα Ευρώπη που φέρει τον τίτλο Storytelling as Pharmakon in Premodernity and Beyond: Training the New Generation of Researchers in Health Humanities (StoryPharm) (https://www.ucy.ac.cy/storypharm/). Επιπρόσθετα, υπήρξε συντονίστρια των ερευνητικών προγραμμάτων: Γαλακτοφόροι Μαστοί: Μητρότητα και Θηλασμός από τους Ελληνιστικούς στους Πρώιμους Βυζαντινούς Χρόνους, 4ος αι. π.Χ.- 7ος αι. μ.Χ. (ΜητρικόΣτήθος) (https://www.ucy.ac.cy/motherbreast/?lang=el) και Τύποι Αφηγήσεων σε Συλλογές: Προς μια Θεωρία της Αρχαίας και Βυζαντινής Σύντομης Διήγησης, 2ος-7ος αι. μ.Χ. (TaleTheory) (https://www.ucy.ac.cy/taletheory/?lang=el), τα οποία χρηματοδοτήθηκαν από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας (ΙδΕΚ). Έχει, επιπλέον, συντονίσει το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Network for Medieval Arts and Rituals (https://www.ucy.ac.cy/netmar/). Η έρευνά της περιστρέφεται γύρω από την εξέταση Βυζαντινών ελληνικών αφηγήσεων (κυρίως αγιογραφικών και ερωτικών), το φύλο, τη θρησκεία, ζητήματα ποιητικής και θεατρικότητας, και τα συναισθήματα. Ιδιαίτερα όσον αφορά τη διάσταση του φύλου, δημοσιευμένες μελέτες της διερευνούν τις ακόλουθες πτυχές: συναισθήματα με βάση το φύλο, γυναικεία και ανδρική αγιότητα, Βυζαντινή ιδεολογία σχετικά με τις γυναίκες, λογοτεχνικά πορτραίτα γυναικών, και το γυναικείο σώμα.
Ειρήνη Πάνου
Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια
Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια στην ΕΜοΜεΤ, Πανεπιστήμιο Κύπρου
H Ειρήνη Πάνου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές της στην Αρχαιολογία και την Ιστορία Τέχνης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Birmingham, απ’ όπου και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στις Βυζαντινές Σπουδές. Η δημοσιευμένη διατριβή της με τίτλο Η λατρεία της Αγίας Άννας στο Βυζάντιο (Routledge, 2018) εξετάζει πτυχές της λατρείας της μητέρας της Θεοτόκου από τον έκτο έως τον δέκατο πέμπτο αιώνα. Το δεύτερο βιβλίο της The Process of Dying in Byzantium είναι υπό έκδοση. Έχει δημοσιεύσει μεταξύ άλλων άρθρα σχετικά με τη βυζαντινή τέχνη, τη λειτουργία των χρωμάτων στη βυζαντινή ιστοριογραφία, το ρόλο των απόκρυφων αγίων στη χριστιανική σκέψη και την αλληλεπίδραση τέχνης και κοινωνίας στο Βυζάντιο. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιστρέφονται γύρω από την ιουδαϊκή τέχνη, τον πρώιμο χριστιανισμό, τη βυζαντινή τοπογραφία / αρχαιολογία / λογοτεχνία / τέχνη και κοινωνία.
Σάββας Μαυροματίδης
Μεταδιδακτορικός Ερευνητής
Μεταδιδακτορικός Ερευνητής στην ΕΜοΜεΤ, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Ο Σάββας Μαυροματίδης έκανε τις σπουδές του στο Διατμηματικό Πρόγραμμα στις Βυζαντινές Σπουδές και τη Λατινική Ανατολή του Πανεπιστημίου Κύπρου και στο Τμήματο Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ειδικεύεται στην ταφική γλυπτική της Κύπρου και στην κοινωνική της ερμηνεία κατά την περίοδο των Λουζινιάν (1192–1474/89). Υπήρξε ένας από τους νέους ερευνητές του προγράμματος Network for Medieval Arts & Rituals (NetMAR), ενώ έχει συνεργαστεί και με το ERC πρόγραμμα Graph-East. Latin as an Alien Script in the Medieval ‘Latin East’. Έχει συμμετάσχει σε διάφορα διεθνή συνέδρια και εργαστήρια, παρουσιάζοντας ανακοινώσεις σχετικά με ζητήματα ταυτότητας (έμφυλη, εθνοτική), όπως αποτυπώνονται στα κυπριακά μεσαιωνικά ταφικά μνημεία, καθώς και ανακοινώσεις για τη μεσαιωνική καλλιτεχνική παραγωγή και την πολιτισμική πολιτική των αποικιοκρατικών δυνάμεων στο 19ο-20ο αιώνα. Έχοντας εξειδίκευση στη μεσαιωνική ιστορία, την ιστορία της τέχνης και τις βυζαντινές σπουδές, η έρευνά του εστιάζει στη διασύνδεση της τέχνης με την επιγραφική και την πολιτιστική κληρονομιά και ιδιαίτερα στη σχέση μεταξύ των κοινωνικών ταυτοτήτων και της εικαστικής πολιτισμικής παραγωγής στη Λατινική Κύπρο. Ένα ακόμη σκέλος της έρευνάς του επικεντρώνεται στην απεικόνιση των παιδιών στη γλυπτική και τη ζωγραφική, καθώς και στις δυτικές μεσαιωνικές και βυζαντινές αντιλήψεις για τη μητρότητα και την παιδική ηλικία. Στα ευρύτερα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνονται η υποδοχή και η μουσειοποίηση των μεσαιωνικών έργων τέχνης στον 19ο-21ο αιώνα· οι από-αποικιακές προσεγγίσεις της Τέχνης μέσα από την ιστορία αυτών των έργων· οι έμφυλες ταυτότητες όπως αποτυπώνονται στην ταφική τέχνη· και ζητήματα σχετικά με την παραγγελία και παραγωγή έργων τέχνης.
Ασπασία Σκουρουμούνη Σταυρινού
Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια
Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια στην ΕΜοΜεΤ, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Η Ασπασία Σκουρουμούνη Σταυρινού είναι αριστούχος απόφοιτος της ελληνικής φιλολογίας (με κλασική κατεύθυνση) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο UCL του Λονδίνου (MA in Classics, Distinction). Στο ίδιο πανεπιστήμιο έχει διεκπεραιώσει διδακτορική διατριβή πάνω σε θέματα δραματικού γυναικείου χώρου στον Ευριπίδη (Staging the Female: Studies in Female Space in Euripides). Κατά τη διάρκεια των σπουδών της έχει υπάρξει υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών Κύπρου και του Ιδρύματος Ωνάση. Έχει διδάξει μαθήματα Κλασικού Πολιτισμού (γλωσσικά και θεματικά), τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, σε πανεπιστήμια του Λονδίνου (Kings College London, UCL) και της Κύπρου (Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, Πανεπιστήμιο Κύπρου). Έχει, ακόμη, διατελέσει σύμβουλος σε προγράμματα ανεβάσματος θεατρικών παραστάσεων (London Bloomsbury Theatre Productions).Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιστρέφονται γύρω από την αρχαία ελληνική λογοτεχνία και κυρίως το αρχαίο δράμα (με έμφαση σε ζητήματα δραματουργικής τεχνικής, θεατρικού χώρου, φύλου, μοντέρνας πρόσληψης αρχαίου δράματος), την αρχαιοελληνική θρησκεία και τελετουργία, την κουλτούρα της μητρότητας και του θηλασμού από την αρχαιότητα μέχρι και το πρώιμο Βυζάντιο. Σχετικές μελέτες της έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή περιοδικά και συλλογικούς τόμους.
Μαρία Παρανή
Επιστημονική Συνεργάτιδα
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Η Μαρία Γ. Παρανή έκανε τις βασικές της σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας, κατεύθυνση Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, 1991). Συνέχισε τις σπουδές της στο University College London, Institute of Archaeology (MA Αρχαιολογία, 1993) και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (PhD Βυζαντινή Αρχαιολογία και Τέχνη, 2000). Από το 2005, διδάσκει Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή Τέχνη και Αρχαιολογία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Η εξειδίκευσή της τόσο στην Αρχαιολογία Πεδίου όσο και στην Ιστορία της Τέχνης διαμόρφωσε τη μεθοδολογική της προσέγγιση στη μελέτη του μεσαιωνικού Βυζαντίου και καθόρισε το ενδιαφέρον της για τα υλικά αντικείμενα και τις απεικονίσεις τους ως φορείς και ως μέσα συγκρότησης και μετάδοσης νοημάτων και συμβολισμών στην τέχνη και στην αυλική και εκκλησιαστική τελετουργία. Η έρευνά της επικεντρώνεται στην εξέταση της βυζαντινής ενδυμασίας ως μέσου διαμόρφωσης και επιτέλεσης της βυζαντινής ταυτότητας. Αυτή η ενασχόληση με το ένδυμα, για τη μελέτη του οποίου ελάχιστα αρχαιολογικά τεκμήρια έχουν σωθεί, έχει οδηγήσει στη διαμόρφωση του δεύτερου καθοριστικού άξονα της έρευνάς της, που συνίσταται στη διερεύνηση και ανάδειξη της αξίας εναλλακτικών πηγών, τόσο γραπτών όσο και εικονιστικών, για τη μελέτη του βυζαντινού υλικού πολιτισμού. Επιπλέον, ένα σημαντικό μέρος της έρευνάς της τα τελευταία χρόνια περιστρέφεται γύρω από την τέχνη και την αρχαιολογία της Κύπρου κατά τη βυζαντινή και τη μεσαιωνική περίοδο (4ος-14ος αι. μ.Χ.).
Διονύσης Σταθακόπουλος
Επιστημονικός Συνεργάτης
Αναπληρωτής Καθηγητής Βυζαντινών Σπουδών, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κύπρου
Ο Διονύσης Σταθακόπουλος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Βυζαντινών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Έχει διατελέσει επίκουρος καθηγητής στο King’s College London και έχει επίσης διδάξει στο Central European University και στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης όπου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή. Η πρώτη του μονογραφία, που βασίστηκε στη διατριβή του, δημοσιεύθηκε το 2004 με τίτλο Famine and Pestilence in the Late Roman and Early Byzantine Empire’. Έχει δημοσιεύσει εκτενώς σε θέματα όπως οι λοιμοί και λιμοί, η ιστορία της ιατρικής, τα νοσοκομεία και οι επαγγελματίες της ιατρικής, η φιλανθρωπία, η φτώχεια και η μνημόνευση. Το τελευταίο του βιβλίο είναι το A Short History of the Byzantine Empire (Λονδίνο 2014, ελληνική μετάφραση Αθήνα 2016). Στο παρόν στάδιο βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης δύο μονογραφιών γύρω από τον πλούτο, την κατανάλωση και την ανισότητα στον ύστερο βυζαντινό κόσμο.
Elizabeth Bolman
Επιστημονική Συνεργάτιδα
Elsie B. Smith Καθηγήτρια Καλών Τεχνών, Τμήμα Ιστορίας και Διδακτικής της Τέχνης, Σχολή Τεχνών και Επιστημών, Case Western Reserve
Η Elizabeth S. Boldman εστιάζει στη μελέτη του εικαστικού πολιτισμού της ανατολικής Μεσογείου στην ύστερη αρχαιότητα και το Βυζάντιο. Ιδιαίτερα γνωστή είναι η συνεισφορά της στην ανάδειξη της σημασίας της χριστιανικής αιγυπτιακής τέχνης και στην κατανόηση της φύσης της καλλιτεχνικής παραγωγής στο πρώιμο Βυζάντιο και το δυτικό μεσαίωνα. Έχει επιμεληθεί και συνεισφέρει με δικά της κεφάλαια στον βραβευμένο τόμο Monastic Visions: Wall Paintings in the Monastery of St. Antony at the Red Sea (Yale University Press και American Research Center in Egypt, 2002), καθώς και στον τόμο The Red Monastery Church: Beauty and Asceticism in Upper Egypt (Yale University Press και American Research Center in Egypt, 2016). Το δεύτερο βιβλίο αποτελεί το απαύγασμα δεκαετούς έρευνας στο πλαίσιο ενός διεπιστημονικού προγράμματος που έχει διευθύνει η ίδια, το οποίο συμπεριλάμβανε εργασίες συντήρησης των μοναδικών αγιογραφικών απεικονίσεων του Κόκκινου Μοναστηριού (Σόχαγκ, Αίγυπτος), ανάμεσα στις οποίες δεσπόζει και μια τοιχογραφία της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσας. Στο παρόν στάδιο βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης μιας εκτενούς μελέτης της έμφυλης ιδεολογίας που διέπει απεικονίσεις της Βυζαντινής Γαλακτοτροφούσας (της θηλάζουσας Παναγίας). Προετοιμάζει επίσης την έκδοση των Διαλέξεων Rostovtzeff, τις οποίες είχε δώσει στο Ινστιτούτο Μελέτης του Αρχαίου Κόσμου (Institute for the Study of the Ancient World). Έχει διατελέσει υπότροφος των ακόλουθων ιδρυμάτων και οργανισμών (ενδεικτική λίστα): Guggenheim Foundation, Fulbright Program, National Endowment for the Humanities, Dumbarton Oaks, The American Research Center in Egypt, και του United States Agency for International Development.
Laurence Totelin
Επιστημονική Συνεργάτιδα
Καθηγήτρια Αρχαίας Ιστορίας, Σχολή Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Θρησκείας, Πανεπιστήμιο Cardiff
Η Laurence Totelin είναι Καθηγήτρια Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Cardiff, στο επιστημονικό πεδίο της ιστορίας της αρχαίας και ρωμαϊκής Επιστήμης, Τεχνολογίας και Ιατρικής. Η έρευνά της επικεντρώνεται στη μελέτη της αρχαίας βοτανολογίας, φαρμακολογίας και γυναικολογίας. Έχει συγγράψει πλήθος σχετικών άρθρων, καθώς και δύο σχετικούς τόμους: Hippocratic Recipes: Oral and Written Transmission of Pharmacological Knowledge in Fifth- and fourth-Century Greece (Brill, 2009); και σε συνεργασία με τον Gavin Hardy, Ancient Botany (Routledge, 2016). Η πρόσφατη ερευνητική της δραστηριότητα αφορά στο σώμα και στις εκροές του όπως γίνεται αντιληπτό, περιγράφεται ή/και αξιοποιείται συμβολικά σε αρχαία ιατρική και θρησκεία. Επίκεντρο αυτής της ενασχόλησής της αποτελεί το γάλα, η υγρή ουσία του σώματος. Η ακαδημαϊκή της εργασία γύρω από το γάλα επεκτείνεται πέραν των ορίων της χρήσης και σημασιολογίας του στον αρχαίο κόσμο, μέσα από (ανάμεσα σε άλλα) και την πρόσφατη συμμετοχή της σε διεπιστημονικό ερευνητικό πρόγραμμα γύρω από την ιστορία της παιδικής διατροφής στη σύγχρονη Ουαλία.
Πέτρος Μπούρας-Βαλλιανάτος
Επιστημονικός Συνεργάτης
Αναπληρωτής Καθηγητής Ιστορίας της Ιατρικής, Τομέας Ιστορίας της Επιστήμης και της Τεχνολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ο Πέτρος Μπούρας-Βαλλιανάτος έχει σπουδάσει φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αρχαία και Βυζαντινή ιστορία στα Πανεπιστήμια του Λονδίνου και της Οξφόρδης και ολοκλήρωσε την διδακτορική του διατριβή στο King’s College London. Εξειδικεύεται στην ιστορία της ιατρικής και φαρμακευτικής στο μεσαιωνικό κόσμο με ιδιαίτερη έμφαση στο Βυζάντιο και τις πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις του με την μεσαιωνική Δύση και τα Ισλαμικά κράτη. Έχει συγγράψει πλειάδα μελετών στο αντικείμενο της μεσαιωνικής ιατρικής και φαρμακευτικής, προσφέροντας επίσης εκδόσεις ανέκδοτων κειμένων. Έχει ακόμα ασχοληθεί με την πρόσληψη της αρχαίας ελληνικής ιατρικής στους μέσους χρόνους και με την παλαιογραφία, έχοντας ολοκληρώσει τον πρώτο κατάλογο των ελληνικών χειρογράφων της Wellcome Library στο Λονδίνο. Το πρώτο του βιβλίο, Innovation in Byzantine Medicine: The Writings of John Zacharias Aktouarios (c. 1275-c. 1330) (Oxford University Press, 2020), επισημαίνει τις καινοτόμες συμβολές του ύστερου Βυζαντινού ιατρού Ιωάννη Ζαχαρία στους τομείς της φυσιολογίας, διαγνωστικής και θεραπείας. Η επερχόμενη μονογραφία του από τον Routledge παρέχει την πρώτη έκδοση και αγγλική μετάφραση τεσσάρων ανέκδοτων μεσαιωνικών ελληνικών ιατροσοφίων που χρονολογούνται μεταξύ του δωδεκάτου και δεκάτου πέμπτου αιώνα. Έχει επίσης επιμεληθεί τρεις τόμους, συμπεριλαμβανομένου του Brill’s Companion to the Reception of Galen, ο οποίος αποτελεί το πρώτο έργο αναφοράς για την πρόσληψη του Γαληνού. Αυτή την περίοδο ασχολείται με το πενταετές ερευνητικό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Wellcome Trust με θέμα την παρασκευή και κατανάλωση φαρμάκων στο Βυζάντιο και την Ιταλία (12ος-15ος αι.).
Νίκη Τσιρώνη
Επιστημονική Συνεργάτιδα
Βυζαντινολόγος, Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών,
Εταίρος Βυζαντινών Σπουδών του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Harvard, Washington DC,
Επίκουρη (adjunct) Καθηγήτρια Βυζαντινών Σπουδών στο Stavros Niarchos Foundation Centre for Hellenic Studies, Simon Fraser University, Vancouver, CA.
Η Νίκη Τσιρώνη είναι βυζαντινολόγος στο Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, εταίρος Βυζαντινών Σπουδών του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Harvard, Washington DC και επίκουρη (adjunct) καθηγήτρια Βυζαντινών Σπουδών στο Stavros Niarchos Foundation Centre for Hellenic Studies, Simon Fraser University, Vancouver, CA. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (King's College London). Έχει την επιστημονική επιμέλεια ερευνητικών προγραμμάτων για τη Θεοτόκο, την ιστορία και τη διακόσμηση του βιβλίου στη βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο και τις όψεις θεατρικότητας στην ύστερη αρχαιότητα και το Βυζάντιο κι έχει οργανώσει διεθνή συνέδρια και εκθέσεις στην Αθήνα, το Λονδίνο και την Οξφόρδη. Έχει συνεργαστεί με το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης για τους Διαλόγους των Αθηνών, το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, το Ίδρυμα Ελένης Νάκου, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην προσκύνηση της Θεοτόκου, την αφήγηση, την προφορικότητα και την επιτέλεση στη βυζαντινή λογοτεχνική παράδοση, καθώς και στη βυζαντινή και μεταβυζαντινή βιβλιοδεσία. Πάνω σε αυτές τις θεματικές έχει δημοσιεύσει άρθρα σε έγκριτα περιοδικά, συλλογικούς τόμους και μονογραφίες. Με δική της επιστημονική επιμέλεια θα κυκλοφορήσει ένας τόμος αφιερωμένος στο Βιβλίο ως κείμενο και αντικείμενο.
Giulia Pedrucci
Επιστημονική Συνεργάτιδα
Συμβασιούχα Καθηγήτρια Θεολογικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο της Βερόνας
Η Giulia Pedrucci εργάζεται ως συμβασιούχα Καθηγήτρια Θεολογικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βερόνας (Ιταλία). Είναι επίσης μεταδιδακτορική υπότροφος Gerda Henkel. Έχει διατελέσει υπότροφος Marie Skłodowska Curie στο Max-Weber-Kolleg Πολιτισμικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Ερφούρτης (Γερμανία). Η διδακτορική της διατριβή είχε ως θέμα της τον θηλασμό στον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Το βασικό της ερευνητικό ενδιαφέρον είναι η μητρότητα, αρχαία και σύγχρονη, την οποία εξετάζει μέσα από την οπτική γωνία της θεολογίας και των σπουδών φύλου. Οι πιο πρόσφατες σχετικές της δημοσιεύσεις περιλαμβάνουν μια μονογραφία (L’allattamento nella Grecia di epoca arcaica e classica, 2013), δύο συλλογικούς τόμους (Maternità e monoteismi / Motherhood(s) and Monotheisms, 2019; Breastfeeding(s) and Religions: Normative Prescriptions and Individual Appropriation of Them. A cross-cultural and Interdisciplinary Perspective from Antiquity to the Present, 2019) και ένα ειδικό αφιέρωμα στο διεθνές περιοδικό Open Theology (Motherhood(s) Religions: The Religionification of Motherhood and Mothers’ Appropriation of Religion, 2020). Oι τελευταίες τρεις δημοσιεύσεις προέκυψαν από μια σειρά τριών διεθνών εργαστηρίων που έχει διοργανώσει με θέμα τη μητρότητα και τις θρησκείες.
Mati Meyer
Επιστημονική Συνεργάτιδα
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, Τμήμα Λογοτεχνίας, Γλώσσας και Τεχνών, Ανοικτό Πανεπιστήμιου του Ισραήλ
H Mati Meyer άρχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Παρίσι, 1989-90) και μετά συνέχισε στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, όπου ακολούθησε διδακτορικές σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης (2002). Έχει στο ενεργητικό τις πολλαπλές δημοσιεύσεις γύρω από τη μελέτη εικονογραφημένων Βυζαντινών χειρογράφων και μια μονογραφία με τον τίτλο An Obscure Portrait: Imaging Women's Reality in Byzantine Art (London: Pindar Press, 2009). Μαζί με την Katrin Kogman-Appel έχει συνεπιμεληθεί τον τόμο Between Judaism and Christianity: Art Historical Essays in Honor of Elisheva (Elisabeth) Revel-Neher (Leiden: Brill, 2009). Ως συνεπιμελήτρια, μαζί με τη Σταυρούλα Κωνσταντίνου, έχει επίσης εκδόσει συλλογικό τόμο γύρω από τη μελέτη της έμφυλης διάστασης των συναισθημάτων στον Βυζαντινό πολιτισμό (New York: Palgrave-Macmillan, 2019). Έχει επίσης επιμεληθεί σε συνεργασία με το Χάρη Μεσσή την έκδοση ενός συμμεικτού τόμου για το φύλο και τη σεξουαλικότητα στο Βυζάντιο, (Abington, UK: Routledge). Τώρα ετοιμάζει μια μονογραφία γύρω από τις απεικονίσεις του έμφυλου σώματος σε βυζαντινά εικονογραφημένα χειρόγραφα.
Μόνικα Μιχαηλίδου
Εκπρόσωπος Παιδιατρικής Εταιρείας Κύπρου
Παιδίατρος, Σύμβουλος Γαλουχίας, Μέλος της Παιδιατρικής Εταιρείας Κύπρου
Η Μόνικα Μιχαηλίδου είναι παιδίατρος και εργάζεται στην Λάρνακα από το 2005. Έχει αποφοιτήσει από την Αμερικάνικη Ακαδημία Λάρνακας και πήρε το πτυχίο ιατρικής από το πανεπιστήμιο Σέμμελβαϊς στην Βουδαπέστη, Ουγγαρία. Ακολούθως εξειδικεύτηκε στην Παιδιατρική και πήρε τον τίτλο της στην Θεσσαλονίκη. Παράλληλα με το καθημερινό ιατρείο που διατηρεί σήμερα στο Συνέσιο Ιατρικό Μέγαρο, παραδίδει διαλέξεις ως Σύμβουλος Γαλουχίας, για την προώθηση του θηλασμού στα πλαίσια του Παγκύπριου Συνδέσμου Θηλασμού «Δώρο Ζωής». Επίσης πέρα από τη στήριξη νέων μητέρων και γονέων ιδιωτικά, παραδίδει διαλέξεις και συμμετέχει σε σεμινάρια ενίσχυσης νέων γονέων, στα πλαίσια της δράσης άλλων παρεμφερών ομάδων.
Ουρανία Κολοκοτρώνη
Εκπρόσωπος Συνδέσμου Θηλασμού «Δώρο Ζωής»
Παιδίατρος, Σύμβουλος Γαλουχίας, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
Πρόεδρος του Συνδέσμου Θηλασμού «Δώρο Ζωής»
Η Ουρανία Κολοκοτρώνη είναι παιδίατρος με διδακτορικό τίτλο στην Επιδημιολογία. Είναι Πρόεδρος του Τμήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και Δημόσιας Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, και συντονίζει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην Οικογενειακή Ιατρική (MSc in Family Medicine). Είναι επίσης πιστοποιημένη Σύμβουλος Γαλουχίας και Πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Μητρικού Θηλασμού «Δώρο Ζωής». Έχει υπάρξει Συντονίστρια της Ερευνητικής Ομάδας για τις αναπνευστικές παθήσεις στην παιδική ηλικία στο Διεθνές Ινστιτούτο Κύπρου για την Περιβαλλοντική και Δημόσια Υγεία σε συνεργασία με το Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Harvard, όπου για επτά χρόνια εργάστηκε με την ομάδα που έβαλε τα θεμέλια για την επιδημιολογική έρευνα στην Κύπρο. Συμμετείχε στην οργάνωση και διεκπεραίωση μελετών μεγάλης κλίμακας, που χρηματοδοτήθηκαν μέσω ανταγωνιστικών προγραμμάτων. Η εργασία της περιλάβανε την οργάνωση και επίβλεψη της συλλογής δεδομένων, την ανάλυσή τους και τη συγγραφή επιστημονικών άρθρων. Έχει συμμετάσχει σε μελέτες που διερεύνησαν το ρόλο της διατροφής, του μεταβολισμού, καθώς και του επίπεδου της φυσικής άσκησης σε παιδιά για την κατανόηση της συσχέτισης ανάμεσα στην παχυσαρκία και το παιδικό άσθμα. Μια εκ των πιο πάνω μελετών, διερεύνησε τη σχέση μεταξύ των μεταβολικών και ορμονικών δεικτών παχυσαρκίας με τον επιπολασμό του παιδικού άσθματος στην Κύπρο και έδειξε ότι χαμηλή συγκέντρωση χοληστερίνης (HDL) σχετίζεται με υψηλότερο επιπολασμό παιδικού άσθματος. Αυτό το καινοτόμο εύρημα στη διεθνή βιβλιογραφία έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό Journal of Clinical and Experimental Allergy και αποτέλεσε το θέμα του κύριου άρθρου του εκδότη του επιστημονικού περιοδικού. Περαιτέρω, η παρουσίαση της εν λόγω έρευνας στο Διεθνές Συνέδριο Παιδιατρικής Πνευμονολογίας τον Ιούνιο του 2011 οδήγησε στην απονομή στην Κολοκοτρώνη του Βραβείου Καλύτερου Νέου Ερευνητή. Η διδακτορική της μελέτη εστιάστηκε στην επιδημιολογία των επιπέδων Βιταμίνης D στους εφήβους στην Κύπρο, τους παράγοντες που σχετίζονται με τα επίπεδα βιταμίνης Δ και τον ρόλο της υποβιταμίνωσης Δ σε σχέση με τον επιπολασμό του άσθματος, αλλεργιών και ατοπίας. Τέλος η Δρ. Κολοκοτρώνη συμμετείχε στο πρόγραμμα BrEaST Start in Life ως η Ερευνητική Εκπρόσωπος του Παγκύπριου Συνδέσμου Θηλασμού, ενώ στο παρόν στάδιο συμμετέχει στο Πρόγραμμα Erasmus Baby Buddy Forward.
Last Updated on 14 Ιουλίου, 2025
This post is also available in:
