Ομιλία πρωτεύσασας φοιτήτριας Polina Donchuk κατά τη διάρκεια της Τελετής Απονομής Βραβείων της Σχολής – 22/06/2023

Αξιότιμε Πρύτανη,
Αξιότιμοι εκπρόσωποι χορηγών,
Εκλεκτοί προσκεκλημένοι,
Αγαπητοί καθηγητές και καθηγήτριες,
Αγαπητοί γονείς και φίλοι,
Αγαπητοί συμφοιτητές και συμφοιτήτριες,

Βρισκόμενη απόψε μπροστά σας, δεν μπορώ να μην βυθίζομαι σε αναμνήσεις – από την παιδική μου ηλικία, από το σχολείο, από το πανεπιστήμιο. Σκέφτομαι την συζήτηση που είχα με τον μπαμπά μου για το τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω. Σκέφτομαι την προετοιμασία για εξετάσεις να περάσω στο Λύκειο, όπου καθόμασταν μαζί με την μαμά μπροστά από έναν υπολογιστή, χωρίς να ξέρει πολλά ελληνικά ούτε η μία, ούτε η άλλη, και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε το νόημα κάποιου κειμένου του Μπαμπινιώτη. Σκέφτομαι τις Παγκύπριες εξετάσεις, την ατελείωτη αναμονή αποτελεσμάτων, την χαρά να περάσω στο Πανεπιστήμιο της επιλογής μου. Σκέφτομαι τα μαθήματα και οκτώ το πρωί, και έξι το απόγευμα, από δύο εξετάσεις την ίδια μέρα, τον πανικό με τις όνλαιν διαλέξεις, τις αμέτρητες ώρες διαβάσματος, αλλά και τις φιλίες και ευχάριστες αναμνήσεις οι οποίες θα μείνουν για πάντα.

Τα σκέφτομαι αυτά και με γεμίζει απερίγραπτη ευγνωμοσύνη προς όλους τους ανθρώπους που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για να έχω όχι μόνο τις αναμνήσεις αυτές, αλλά και την ζωή που έχω. Τους καθηγητές και τις καθηγήτριες, οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια μας δίδασκαν να είμαστε πιο ειδικευμένοι στον κλάδο μας, αλλά και πιο σοφοί στη ζωή. Τους συμφοιτητές και τις συμφοιτήτριες, οι οποίοι με βοήθησαν να αναπτύξω ένα ομαδικό πνεύμα, να γίνω πιο ανοικτόμυαλη και να εκτιμήσω ακόμη περισσότερο την σημασία της φιλίας. Την οικογένειά μου και ειδικότερα την μαμά μου, η οποία ήταν και παραμένει πάντα δίπλα και με κάνει να πιστεύω ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα.

Το Πανεπιστήμιο μας έχει μάθει πολλά, αλλά ίσως τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή είναι εκείνα που δεν αποτελούν μέρος της διδακτέας ύλης. Ο αυτοσεβασμός, ο αλληλοσεβασμός, η ειλικρίνεια, η εργατικότητα, η ταπεινότητα, η συναισθηματική νοημοσύνη – οφείλουμε να καλλιεργήσουμε τις ικανότητες αυτές και να τις συνδυάσουμε με τις γνώσεις τις οποίες μας έχουν προσφέρει τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να γίνουμε πραγματικοί ηγέτες, να σπρώξουμε την κοινωνία προς την σωστή κατεύθυνση, και να φέρουμε αλλαγές τις οποίες θέλουμε να δούμε στον κόσμο.
Ένα άλλο πράγμα το οποίο χρειάζεται να μάθουμε είναι να κάνουμε λάθη. Στο Πανεπιστήμιο τα λάθη τιμωρούνται, μερικές φορές με αρνητική βαθμολογία, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα λάθη είναι ένας σπουδαίος δάσκαλος. Κάνοντας λάθη, μαθαίνουμε, βρίσκουμε καινούριους και καινοτόμους τρόπους επίλυσης προβλημάτων, και γινόμαστε πιο δημιουργικοί και πιο σοφοί. Όπως είπε και ο Oscar Wilde, η εμπειρία είναι το όνομα που δίνουμε στα λάθη μας.

Για εμάς που αποφοιτάμε, τελειώνει σε λίγες μέρες ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μας. Ένα κεφάλαιο γεμάτο χαρές και λύπες, απογοητεύσεις και επιτυχίες, και εκπλήξεις – ευχάριστες και όχι τόσο. Ένα κεφάλαιο το οποίο μας προετοίμασε με τον καταλληλότερο τρόπο για το επόμενο, άγνωστο, ίσως λίγο τρομακτικό, αλλά πολυπόθητο και συναρπαστικό.
Αγαπητοί συμφοιτητές και συμφοιτήτριες, συγχαρητήρια για τις επιτυχίες σας, και σας εύχομαι να πετύχετε όλους τους στόχους που θα έχετε θέσει. Να δουλεύετε σκληρά και να προσαρμόζεστε στις καταστάσεις της ζωής, αλλά να μην αλλάζετε ποτέ αυτό που πραγματικά είστε. Να περιτριγυριστείτε με ανθρώπους που σας αγαπούν και σας υποστηρίζουν, στα εύκολα και στα δύσκολα. Και το πιο σημαντικό, ποτέ να μην αφήνετε κανέναν να σας πει ότι δεν μπορείτε να κάνετε κάτι. Εγώ σας λέω ότι μπορείτε. Και όπως έχει πει ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, «Μαγεία είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου. Αν μπορείς να το κάνεις αυτό, μπορείς να κάνεις τα πάντα».

Σας ευχαριστώ πολύ.

Polina Donchuk
Απόφοιτη Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής