Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος με Δενδροφύτευση στις Νέες Κτηριακές Εγκαταστάσεις της Πολυτεχνικής Σχολής
20 Αυγούστου, 2025
Στρατηγική Συνεργασία του Κέντρου Αριστείας για Έρευνα και Καινοτομία «Κοίος» και της εταιρίας Okta Inc
21 Αυγούστου, 2025
«Η ειδικότητά μου εστιάζει στην Περιβαλλοντική Βιοτεχνολογία, δηλαδή στη χρήση, τον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την εφαρμογή καινοτόμων βιολογικών διεργασιών για την απορρύπανση του περιβάλλοντος από ρύπους και απόβλητα, με ταυτόχρονη παραγωγή βιοδιασπώμενων και περιβαλλοντικά φιλικών προϊόντων προστιθέμενης αξίας. Η ενασχόλησή μου με αυτόν τον τομέα ήταν αποτέλεσμα της βαθιάς αγάπης που ανέπτυξα από τα σχολικά μου χρόνια για τα μαθηματικά, τη χημεία και τη βιολογία. Η φυσική αυτή έλξη με οδήγησε στη Σχολή Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Εκεί, μέσα από τα μαθήματα της Βιοτεχνολογίας και της Βιοχημικής Μηχανικής και κατανοώντας την πρακτική τους εφαρμογή στη διαχείριση αποβλήτων και την παραγωγή φιλικών προς το περιβάλλον προϊόντων, βρήκα τον ακαδημαϊκό και επαγγελματικό μου προσανατολισμό.
Η Μηχανική ανέκαθεν διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο στην πρόοδο της κοινωνίας. Στη σημερινή εποχή, με τις ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη και τις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, οι μηχανικοί καλούνται να αξιοποιήσουν προηγμένες τεχνολογίες για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών: από τον σχεδιασμό και την κατασκευή “πράσινων” κτιρίων, μέχρι την ανάπτυξη τεχνολογιών για θεραπείες ασθενειών, τον καθαρισμό και τη βιώσιμη διαχείριση αποβλήτων και υδάτων.
Η συμβολή των γυναικών στη Μηχανική προσδίδει μια διαφορετική, κοινωνικά συνειδητοποιημένη οπτική. Οι γυναίκες μηχανικοί τείνουν να έχουν μια ευαισθησία στη συμπερίληψη, και τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. »
📍Αργυρώ Τσιπά – Επίκουρη Καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Βιοτεχνολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος | Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
«Μεγαλώνοντας στη Λευκωσία, μια πόλη που είναι ακόμη μοιρασμένη, πάντα με ενδιέφερε να διερευνήσω πώς ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε και βιώνουμε την πόλη μας επηρεάζει τις διάφορες εκφάνσεις της ταυτότητάς μας. Η διδακτορική μου έρευνα καταπιάνεται με την Αρχιτεκτονική και την Κοινωνική Ανθρωπολογία. Αν και αρχικά μπορεί να φαντάζει περίεργος συνδυασμός, η κοινωνική πλευρά της αρχιτεκτονικής αλλά και η σχέση του ανθρώπου με το χώρο στον οποίο κτίζει τη ζωή του προσφέρουν πολύ ενδιαφέροντες συσχετισμούς.
Η διεπιστημονικότητα της έρευνάς μου αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό της μεθοδολογίας μου. Θεωρώ ότι πέραν των όποιων αποτελεσμάτων της έρευνάς μου, το γεγονός ότι η ίδια η έρευνα είναι διεπιστημονική, μπορεί να καταστεί ως ένα χρήσιμο παράδειγμα αυτής της μεθοδολογίας. Σε κοινωνικό επίπεδο, ευελπιστώ ότι ο συνδυασμός αρχιτεκτονικής και ανθρωπολογίας μπορεί να δείξει πόσο χρήσιμο είναι να αντιλαμβανόμαστε την πολυπλοκότητα των καταστάσεων που μας επηρεάζουν αλλά και την πολύπλευρη αντιμετώπιση που χρειάζεται να έχουμε τόσο για να κατανοήσουμε τα όποια προβλήματα υπάρχουν γύρω μας, και πόσο μάλλον να επιχειρήσουμε να τα μεταμορφώσουμε θετικά.»
📍Άντρη Χριστοφίδη – Διδακτορική Φοιτήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής | Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
«Κάθε πείραμα, κάθε προσομοίωση, κάθε αποτυχία είναι βήμα προς τη λύση που δεν έχει ακόμα βρεθεί.»
Η έρευνά μου επικεντρώνεται στα συστήματα ηλιακής ενέργειας και τη μεταφορά θερμότητας. Επέλεξα να ασχοληθώ με τη μηχανική γιατί πάντα με γοήτευε η επίλυση προβλημάτων μέσω της επιστήμης και της τεχνολογίας. Έπειτα η επιλογή μου να ειδικευτώ στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και πιο συγκεκριμένα στα συστήματα εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας σχετίζεται με την άποψη μου ότι η μετάβαση σε καθαρότερες και αποδοτικότερες ενεργειακές τεχνολογίες δεν είναι απλώς ανάγκη, αλλά ευθύνη.
Η μηχανική μου έδωσε τα εργαλεία για να μετατρέψω την επιστημονική γνώση σε εφαρμογές που συμβάλλουν στη βελτίωση της απόδοσης ηλιακών συστημάτων, στην αποθήκευση ενέργειας και στη δημιουργία πιο βιώσιμων κτηρίων και πόλεων. Η ενέργεια είναι ζωτικής σημασίας για τον κόσμο μας, και η αναζήτηση βιώσιμων λύσεων είναι για μένα μια πρόκληση με θετικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αντίκτυπο.
Η έρευνά μου στοχεύει στη βελτίωση της απόδοσης των φωτοβολταϊκών και ηλιοθερμικών συστημάτων, στην ανάπτυξη των συστημάτων αποθήκευσης θερμικής ενέργειας και στην ενσωμάτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στα κτήρια. Αυτές οι τεχνολογίες μπορούν να μειώσουν την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, να μειώσουν το ενεργειακό κόστος και να βελτιώσουν τη βιωσιμότητα των πόλεων του μέλλοντος.»
📍Ραφαέλα Αγαθοκλέους – Λέκτορας στο Τμήμα Μηχανικών Μηχανολογίας και Κατασκευαστικής | Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
«Η ακαδημαϊκή μου πορεία ξεκίνησε στο Bartlett School of Architecture του UCL και συνεχίστηκε με διδακτορικές σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Η έρευνά μου εστιάζει στη σύνθετη σχέση μεταξύ χωρικής οργάνωσης και κοινωνικών φαινομένων, μέσα από θεωρητικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις. Ασχολούμαι με τον τεκμηριωμένο αστικό σχεδιασμό, την κοινωνική ένταξη και την προσβασιμότητα στους δημόσιους χώρους, με ιδιαίτερη έμφαση στη συμμετοχική και διατομεακή προσέγγιση στην αρχιτεκτονική εκπαίδευση.
Ο κοινωνικός αντίκτυπος της έρευνάς μου αντανακλάται σε πολιτικές και παρεμβάσεις που ενισχύουν τη βιωσιμότητα, την ισότητα και τη συμμετοχικότητα στον σχεδιασμό του αστικού χώρου. Μέσα από συνεργασίες με τοπικές κοινότητες, δημόσιους φορείς και οργανισμούς, στοχεύω στην παραγωγή γνώσης που είναι όχι μόνο επιστημονικά τεκμηριωμένη, αλλά και άμεσα εφαρμόσιμη, συμβάλλοντας σε πιο δίκαιες και συμπεριληπτικές πόλεις.»
📍Νάτια Χαραλάμπους – Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής, και Διευθύντρια του ερευνητικού εργαστηρίου Society and Urban Form (SURF)| Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
«H εφαρμογή της κβαντικής τεχνολογίας σε σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά συστήματα είναι το ερευνητικό μονοπάτι που επέλεξα εγώ να ακολουθήσω τα τελευταία χρόνια. Μέσα από την αξιοποίηση νέων, προηγμένων και ευφυών κβαντικών τεχνολογιών, προτείνουμε πρωτότυπες ιδέες και καινοτόμες λύσεις ανταποκρινόμενοι στις απαιτήσεις και σε καίρια ζητήματα των σύγχρονων επιστημονικών εξελίξεων στον τομέα των ασύρματων επικοινωνιών.
Οι τρεις βασικοί πυλώνες που διέπουν τις τρέχουσες επιστημονικές μας μελέτες είναι ο σχεδιασμός αποδοτικών τεχνικών επικοινωνίας για περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας των ασύρματων δικτύων χρησιμοποιώντας πρωτόκολλo κατανομής κβαντικού κλειδιού, η εξεύρεση λύσεων χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης βασισμένες στην κβαντική τεχνολογία με σκοπό την αύξηση την ενεργειακής αποδοτικότητας, και η ενσωμάτωση διαφορετικών τεχνολογιών σε ένα κοινό πλαίσιο για την πραγμάτωση ενός ασύρματου κβαντικού δικτύου.
Αξιοποιώντας μαθηματικά εργαλεία από τη θεωρία πιθανοτήτων και συνδυαστικής, προηγμένες τεχνικές βελτιστοποίησης και μεθόδους επεξεργασίας σήματος, τα προτεινόμενα αναλυτικά πλαίσια επικυρώνονται τόσο θεωρητικά όσο και μέσω προσομοιώσεων ειδικών προγραμμάτων λογισμικού.
Για όλα αυτά, έμπνευση αποτελεί για μένα η ρήση του Μενέλαου Λουντέμη: «Ανέβα. Όλο μπρος. Όλο ψηλά. Κι αν δεν βρεις δρόμο, φτιάξε.»
📍Μαρία Δημητροπούλου – Υποψήφια Διδάκτορας στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών και Ερευνήτρια στο IRIDA Research Centre for Communication Technologies | Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
«Ασχολούμαι με την ιστορία και θεωρία της αρχιτεκτονικής, έναν τομέα που αναδεικνύει την αρχιτεκτονική ως τρόπο σκέψης που εμβαθύνει στην πολιτισμική παιδεία και στην ανάπτυξη δημιουργικής και κριτικής σκέψης, πέραν από την κατασκευή ή τον σχεδιασμό ενός κτηρίου. Μέρος αυτού του τομέα αποτελεί και η ενίσχυση της παρουσίας και προβολής του ρόλου και του έργου των γυναικών στην ιστορία της αρχιτεκτονικής, κάτι που ενθαρρύνεται ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία στις αρχιτεκτονικές σπουδές.
Σχετικά μαθήματα ιστορίας και θεωρίας αποτελούν μέσο ενδυνάμωσης νέων αρχιτεκτονισσών και γυναικών στη Μηχανική, για τη διεκδίκηση χώρου με φωνή και όραμα για μια πιο συμπεριληπτική αρχιτεκτονική που ξεπερνά κάθε είδους διάκριση.
Γιατί όπως αναφέρεται και σε ένα πρόσφατο φεμινιστικό μανιφέστο: «Δεν ενδιαφερόμαστε να σπάσουμε τη γυάλινη οροφή, αφήνοντας την πλειοψηφία των γυναικών να μαζέψει τα θραύσματα».
📍Σάβια Παλατέ – Λέκτορας στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής | Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
«Τα ερευνητικά μου ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στον τομέα της Νανοτεχνολογίας και των Νανοϋλικών, με ιδιαίτερη έμφαση στη σύνθεση πολυμερικών υλικών, τον χαρακτηρισμό τους και την εφαρμογή τους σε καίρια πεδία, όπως η περιβαλλοντική διαχείριση και η βιοϊατρική. Η πρόκληση που εμπεριέχεται στην ανάπτυξη καινοτόμων υλικών, ικανών να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες και σύνθετες απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής, ενισχύει το πάθος και την ανάγκη μου να συμβάλω με κάτι ουσιαστικό και πρωτοποριακό.
Η Νανοτεχνολογία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση πληθώρας σύγχρονων προβλημάτων, φέρνοντας επανάσταση σε πολλούς τομείς της καθημερινότητάς μας. Οι εφαρμογές της εκτείνονται από την υγεία και την ιατρική, έως την περιβαλλοντική προστασία, την παραγωγή και αποθήκευση ενέργειας, καθώς και την τεχνολογία, την πληροφορική και τον τομέα των κατασκευών.
Η έμπνευσή μου, τόσο στη διδασκαλία όσο και - κυρίως - στην ερευνητική δραστηριότητα, πηγάζει από την αναζήτηση λύσεων σε ουσιαστικά προβλήματα της κοινωνίας, όπως η διαχείριση του περιβάλλοντος και η βιοϊατρική.
Με κινητήριο δύναμη την ανάγκη για προσφορά στον συνάνθρωπο, επιδιώκω να συνεισφέρω ουσιαστικά σε κρίσιμους τομείς της ανθρώπινης ζωής. »
📍Πέτρη Παπαφιλίππου – Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια στο Τμήμα Μηχανικών Μηχανολογίας και Κατασκευαστικής | Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
«Τι μας λέει το τοπίο όταν το αφουγκραστούμε πραγματικά;
Η έρευνά μου ταξιδεύει μέσα από χαρτογραφήσεις, ιστορίες και υλικότητες του κυπριακού τοπίου, αναζητώντας τις σιωπηλές αλλά ισχυρές δυνάμεις που διαμορφώνουν τον χώρο: την αποικιοκρατία, την περιβαλλοντική αδικία, την ανθρώπινη και μη ανθρώπινη παρουσία. Εκεί που ενώνονται η φιλοσοφία, η αρχιτεκτονική, η ιστορία και η γεωγραφία, ξεδιπλώνεται ένα πεδίο που φωτίζει τον χώρο ως εργαλείο εξουσίας, αλλά και ως δυναμικό μέσο αντίστασης.
Η έρευνά μου συμβάλλει στην επανεξέταση του πώς αντιλαμβανόμαστε, σχεδιάζουμε και φανταζόμαστε τον χώρο μετά την αποικιοκρατία. Προσφέρει εργαλεία για να αμφισβητήσουμε στατικές και απολυταρχικές αντιλήψεις γύρω από την έννοια της εδαφικότητας, μεταμορφώνοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπινων και μη ανθρώπινων οντοτήτων, καθώς και τη συμπερίληψη τους στον χωρικό σχεδιασμό.
Μια φράση που με εμπνέει: «Η διεμπλοκή μεταξύ ανθρώπινων και μη ανθρώπινων παραγόντων ξεδιπλώνεται μέσα στα τοπία.»
📍Έρσια Στυλιανού – Υποψήφια Διδάκτορας στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής | Πολυτεχνική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κύπρου
