Το πρόγραμμα FlexED χρηματοδοτείται από το National Institute of Mental Health και αποτελεί συνεργασία μεταξύ του Πανεπιστημίου του Duke, Βόρεια Καρολίνα, ΗΠΑ (P.I.: Dr. Rhonda M. Merwin) και του Πανεπιστημίου Κύπρου (ACThealthy lab, Καθ. Μαρία Καρεκλά). Σκοπός του προγράμματος ήταν αρχικά η δημιουργία ποικίλων και αντιπροσωπευτικών άβαταρ, μέσω μιας επαναληπτικής δοκιμής χρηστών για ενημέρωση της συμπερίληψης των άβαταρ σε μια ψηφιακή, παιγνιοποιημένη εφαρμογή βάσει της Θεραπείας Αποδοχής και Δέσμευσης για πρόληψη/ παρέμβαση διατροφικών διαταραχών. Έπειτα, το FlexED στοχεύει στην αύξηση της ψυχολογικής ευελιξίας σε νεαρές γυναίκες με αυξημένο ρίσκο για ανάπτυξη διατροφικών διαταραχών. Σχετικά με την δημιουργία των άβαταρ, η ερευνητική ομάδα επέλεξε κάποια άβαταρ τα οποία αξιολογήθηκαν από χρήστες της εφαρμογής. Βάσει της ανατροφοδότησης των χρηστών, τα άβαταρ διαμορφόθηκαν και οριστηκοποιήθηκαν. Οι συμμετέχουσες (Ν = 14) ήταν Ελληνόφωνες γυναίκες μεταξύ 18 και 21 ετών (M = 20.36). Τους ζητήθηκε να παρακολουθήσουν εισαγωγικά βίντεο με τα άβαταρ και να αξιολογήσουν την αρέσκεια, ταύτιση, ποικιλία και ρεαλισμό του σώματος για κάθε άβαταρ. Επιπλέον, οι συμμετέχουσες ανέφεραν ποια άβαταρ προτίμησαν περισσότερο και λιγότερο για την εφαρμογή. Τέλος, οι συμμετέχουσες έδωσαν ανατροφοδότηση για την εμφάνιση και συνεσθηματική σύνδεση τους με τα άβαταρ και πιθανές αλλαγές για βελτίωση της καταλληλότητας των άβαταρ για συμπερίληψη σε μελλοντικές παρεμβάσεις. Το πιο δημοφιλές άβαταρ ήταν η Τιάρα, με 50% των συμμετεχουσών να το επιλέγει για την εφαρμογή, δηλώνοντας ότι "Φαίνεται ενδιαφέρον/ κουλ” και “Θα ήθελα να κάνω παρέα/ να είμαι φίλη μαζί της. Τα άβαταρ Ιζαμπέλα και Άννα ηταν λιγότερο πιθανό να επιλεγούν, με τις συμμετέχουσες να βαθμολογούν την Ιζαμπέλα ως λιγότερο ενδιαφέρον και την Άννα ως να μοιάζει λιγότερο σαν τις συμμετέχουσες. Σε ερώτηση αν τα άβαταρ αντιπροσωπεύουν αληθινά γυναικεία σώματα, 78.57% των συμμετεχουσών δήλωσαν επιτυχή αντιπροσώπευση, με τις υπόλοιπες να αναφέρουν μερική επιτυχία. Ακόμη, όλες οι συμμετέχουσες δήλωσαν ότι τα άβαταρ ήταν ποικιλόμορφά, συμπαθή και μπορούσαν να ταυτιστούν μαζί τους. Τέλος, μόνο μια συμμετέχουσα ανέφερε ότι ένα άβαταρ ήταν μη αποδεκτό, δηλώνοντας ότι το κάτω μέρους του άβαταρ Ολίβια δεν αντιστοιχούσε στο άνω μέρος του σώματος του. Επί του παρόντος, το πρόγραμμα είναι σε εξέλιξη. Μια παιγνιοποιημένη εφαρμογή στο κινητο τηλέφωνο που περιλαμβάνει οκτώ συνεδρίες με σκοπό της αύξηση της ψυχολογικής ευελιξίας σε νεαρές γυναίκες με ψηλό ρίσκο ανάπτυξης διατροφικών διαταραχών, βρίσκεται υπό αξιολόγηση στις ΗΠΑ.

Last Updated on 7 Φεβρουαρίου, 2026